Τι σημαίνει ο Σταυρός;


Με την έπαρσιν της δεξιάς χειρός στο μέτωπο πρώτον σημειώνομεν, ότι ο Θεός ήτο εις τους ουρανούς, ως προάναρχος Λόγος του Πατρός μετά του Ζωοποιού Πνεύματος συνδοξαζόμενος και με την κατάβασιν της χειρός στην κοιλίαν σημειώνομεν, ότι δια την σωτηρίαν ημών κατήλθεν εκ των ουρανών και εσαρκώθη στην κοιλίαν της Παρθένου και έγινε άνθρωπος.
Μετά δε την ανάβασιν της χειρός στον δεξιό ώμο και μετάβασιν στον αριστερό, σημαδεύομεν,… ότι εσταυρώθη και πέθανε δια τας αμαρτίας ημών είτα καταβιβάζοντες την χείρα στην γην κάτω, σημαίνομεν, ότι ετάφη και καταβάς στον Άδη ελύτρωσε τους απ` αιώνος δικαίους και αύθις με την ανάβασιν της χειρός σημαίνομεν την ανάστασιν και την εις ουρανούς ανάληψιν.

Με την κατάβασιν πάλι της χειρός στην κοιλίαν δηλούμεν, ότι μέλλει πάλιν άρχεσθαι στην γην κρίνοι ζώντας και νεκρούς και με την ανάβασιν στον δεξιό ώμο, και αριστερό, δηλούμεν, ότι έχει να στήση τους μεν δικαίους εκ δεξιών αυτού, τους δε αμαρτωλούς εξ αριστερών και δεόμεθα να αξιωθώμεν της εκ δεξιών αυτού παραστάσεως. Αυτό φανερώνει ο Σταυρός.
Όταν γίνεται με ευλάβεια και βάνομεν την χείρα κάτω στο έδαφος και σφραγίζομεν τον εαυτόν μας με το σημείον του Τιμίου Σταυρού και σημαδεύομεν όλο το μυστήριον της ενσάρκου οικονομίας του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού διότι με την ένωσιν των τριών δακτύλων σημειώνομεν την Τρισυπόστατον Θεότητα και το αδιαίρετον των τριών προσώπων και ότι ο Υιός σαρκωθείς, ουκ απέστη του Πατρικού κόλπου, καν τοις βροτοίς ωμίλησε.

Απόσπασμα εκ του βιβλίου
ΟΙ ΑΔΑΜΑΝΤΕΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΥ
Εκδόσεις Κων/νου Δουκάκη – Αθήναι 1885