Σιωνιστοκρατούμενα ανδροειδή, υποτακτικοί της Νέας Τάξης… Ακούστε το καλά! Έως εδώ ήταν οι μέρες σας…

Η πρώτη Σίβυλλα ονομάζεται Σίβυλλα η Δελφίς και είναι η Άρτεμις, η αδερφή του Απόλλωνος, όπως γνωστοποιείται στα Σχόλια εις τας «Όρνιθας» του Αριστοφάνους και επιβεβαιώνεται από τον Κλήμη τον Αλεξανδρέα, ο οποίος μας διασώζει ένα μικρό τμήμα μιας ποιητικής της ψαλμωδίας. Η Σίβυλλα Άρτεμις, ούσα Ολύμπια, δεν είναι απλά πανάρχαιη αλλά και άχρονη αφού η αγγελική υπόσταση της προϋπάρχει της δημιουργίας του ανθρωπίνου γένους. Ήταν δε αρχιέρεια του ιερατικού αξιώματος των Σιβύλλων. Όλες οι Σίβυλλες, ανεξαρτήτως του τόπου δράσης τους, ήταν ιέρειες του Απόλλωνος.

Την πιο σημαντική θέση μεταξύ των Σιβυλλών κατέχει η Σίβυλλα η Ερυθραία, η οποία σύμφωνα με την επικρατέστερη εκδοχή ήταν κόρη του Απόλλωνος και της Λάμιας. Ο Παυσανίας στα «Φωκικά» του μας πληροφορεί ότι έζησε προ του Τρωϊκού Πολέμου, γεγονός που εναρμονίζεται και με τη μαρτυρία του Μεγάλου Αθανασίου, ο οποίος για να φανερώσει στον Άρειο το Λόγο της Αλήθειας, μεταξύ των επιχειρημάτων που χρησιμοποίησε ήταν και οι χρησμοί της Σίβυλλας της Ερυθραίας, την παρουσία της οποίας, την τοποθετεί χρονικά τρεις χιλιάδες χρόνια πριν την εποχή του, δηλαδή γύρω στο 2700 π.Χ.
Ο χρησμός της Σίβυλλας της Ερυθραίας με ακροστιχίδα ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΕΙΣΤΟΣ ΘΕΟΥ ΥΙΟΣ ΣΩΤΗΡ ΣΤΑΥΡΟΣ διασώζεται στο έργο του Ευσεβίου «Εις τον βίον Κωνσταντίνου» όπως επίσης και σε πολλές συλλογές Συβιλλικών Χρησμών και σε πολλά χειρόγραφα που βρίσκονται διάσπαρτα τόσο στο Άγιο Όρος όσο και στις μεγάλες βιβλιοθήκες της Δύσης. Ο ένατος στίχος της προφητείας «Εκκαύσει δε το πυρ γην ουρανόν ηδέ θάλασσαν» μετατρέπει στην ακροστιχίδα το όνομα ΧΡΙΣΤΟΣ σε ΧΡΕΙΣΤΟΣ. Το πρόσθετο Ε συμβολίζει τον Ερχόμενον του οποίου η έλευση προετοιμάστηκε από τη δράση των Εγρήγορων Ε, δηλαδή των Ολυμπίων.

[Ixthis.jpg]

 

[E.jpg]

Στον προτελευταίο στίχο η Σίβυλλα αποκαλύπτει ότι το όνομα Ιησούς Χρειστός είναι το όνομα του Θεού: «Ούτος ο νυν προγραφείς εν ακροστιχίοις θεός ημών». Ο συγκεκριμένος χρησμός της Σίβυλλας είναι η πρώτη εσχατολογική Αποκάλυψη της ανθρώπινης ιστορίας, η οποία ολοκληρώνεται και επισφραγίζεται μετά Χριστόν, με την «Αποκάλυψη του Ιωάννου». Οι χρησμοί της Σίβυλλας της Ερυθραίας προφητεύουν τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου, τη Γέννηση του Χριστού και τα σημαντικότερα γεγονότα της ζωής του, την τριήμερο Ταφή και την Ανάστασή του αλλά και τα γεγονότα της συντέλειας του κόσμου, όπου οι ομοιότητες με την Αποκάλυψη του Ιωάννου είναι εκπληκτικές.

Η Σίβυλλα φανερώνει την πραγματική διάσταση των Ηλυσίων Πεδίων των αρχαίων Ελλήνων. Αυτοί οι οποίοι θα ομολογήσουν Ιησού Χριστόν, θα εισέλθουν στα Ηλύσια Πεδία για να ανταμώσουν τους αθάνατους ήρωες και να κερδίσουν την Ουράνια Βασιλεία. Αντίθετα, όσοι λάβουν το χάραγμα, θα τοποθετηθούν στην Αχερουσία λίμνη (κατά τη Σίβυλλα) και στη λίμνη του πυρός (κατά τον Ιωάννη). Ο Άγιος Αυγουστίνος σε δημόσια ομοιλία του, στο «Λόγος Παραινετικός πρός Έλληνας», παροτρύνει τους ανθρώπους να δώσουν προσοχή στα λεχθέντα υπό των Σιβυλλών, για να είναι αιτία πολλών αγαθών.

Ομοίως, το βιβλίο «Τα αρχεία της Χαμένης Γνώσης, Λόγοι Πυρός» δίνει στην δημοσιότητα όλα τα σπάνια χειρόγραφα των Σιβυλλικών χρησμών και παρουσιάζει όλες εκείνες τις ιστορικές πηγές, που σαν προβολείς κάνουν την αλήθεια να λάμπει. Ο Απόστολος Παύλος μιλώντας σε κήρυγμα του Αποστόλου Πέτρου φανερώνει στο πλήθος: «Λάβετε και τας Ελληνικάς βίβλους. Επίγνωτε Σίβυλλαν, ως δηλοί ένα θεόν και τα μέλλοντα έσεσθαι.» Όχι μόνο δηλαδή προτρέπει τους Έλληνες να γνωρίσουν τις Σίβυλλες αλλά ταυτόχρονα τους ωθεί να μελετούν και τις Ελληνικές βίβλους. Αυτές οι βίβλοι, στις οποίες αναφέρεται ο Απόστολος Παύλος δεν είναι άλλες από το σύνολο της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας, η οποία δυστυχώς έχει διασωθεί μόλις σε ποσοστό 5%. Δυστυχώς οι ρήσεις αυτές του Αποστόλου Παύλου δεν περιλαμβάνονται στις «Πράξεις των Αποστόλων». Ομοίως και οι Σιβυλλικοί χρησμοί αρκετές φορές παρεδώθησαν στην πυρά από τους αρνητές του Ελληνικού Πνεύματος.

 πηγή