Σταμάτης Σπανουδάκης: «Άλλα δυο λόγια…»

stamatis-spanoudakis

«… Άλλα δυο λόγια…

Με όσο πιο απλά λόγια μπορώ, θα απαντήσω σε όσους με ρωτάτε περί πολιτικής, δημοκρατίας, πολιτισμού και πια η σημερινή στάση-θέση μου.
Αρχίζω με τα αρνητικά. Ουδέποτε υπήρξα, σοσιαλιστής, αριστερός, προοδευτικός και τα τοιαύτα. Στην πραγματικότητα από το ’74 που γύρισα στην Ελλάδα, αυτοί ακριβώς ήταν και είναι ακόμη, που με πολέμησαν με λύσσα. Και βέβαια, όχι μόνον εμένα. Και πολλούς άλλους, που ή εξαφανίστηκαν, ή τελικά συμβιβάστηκαν.
Στον τομέα του «πολιτισμού» τελικά, βρίσκονται οι πιο εμπαθείς και διαπλεκόμενοι, άνθρωποι. Αν κάποτε άνοιγε ο φάκελος πολιτισμός, χορηγίες, διαπλοκή, φακελάκια, ημέτεροι κλπ, θα έκανε την λίστα Λαγκάρντ ή όποια άλλη, να ωχριά. Γιατί εδώ πρόκειται υποτίθεται, για «πνευματικούς» ανθρώπους. Ίσως κάποτε γράψω, για όσα με τα μάτια μου είδα και έπαθα, από ανθρώπους που την ταυτότητά τους, σας έδωσα παραπάνω.

Αλλά μάλλον βαριέμαι, γιατί έχω έργο να κάνω και γιατί τις πληγές μου και τις κακίες, τις ακουμπάω με αγάπη πάντα, στα χέρια του Θεού.
Εκείνος και ξέρει και μπορεί, Εγώ πάλι, όχι.
Δεν γράφω μουσική, μόνο για να με ακούτε. Γράφω κυρίως, για το μετά. Για τα παιδιά σας, όταν είναι η ώρα τους, για τα εγγόνια σας κλπ.
Για τότε, που το πραγματικά αληθινό, θα λάμψει και το ψεύτικο, θα πάει στην φυσική του θέση. Την οριστική λήθη.
Όταν οι σημερινοί συνθέτες, τραγουδιστές και οι δημοσιογράφοι υπερασπιστές τους, δεν θα υπάρχουν πια, να ελέγχουν ασφυκτικά, τα καλλιτεχνικά πράγματα.
Σέβομαι για να αναφέρω μόνον λίγους, τον Σεφέρη, τον Ελύτη, την Λαμπέτη, τον Χορν και βέβαια τον Χατζιδάκη και τον Παπαθανασίου. Όχι μόνο για το έργο τους, αλλά και για την στάση τους.

Δεν θεωρώ ότι πια έχουμε πραγματική Δημοκρατία. Σε ποια δημοκρατία θα ήταν αντιπρόεδρος της κυβερνήσεως, ο αρχηγός ενός κόμματος του 4-5 % και θα διόριζε και υπουργούς. Και σε ποια δημοκρατία, ένα κόμμα του 10-15% δεν «δικαιούται δια να ομιλεί» και υβρίζεται καθημερινά από όλους, χωρίς να του δίνεται βήμα, να απαντήσει. Συμφωνείς ή όχι μαζί του.
Ποια δημοκρατία το διδάσκει αυτό; Απαντήστε μου συνταγματολόγοι και λοιποί προοδευτικοί ιστορικοί.

Δεν θεωρώ επίσης, ότι έχουμε πια κόμματα. Κομμάτια διεφθαρμένων ελλήνων, ναι. Απίστευτους αριβίστες, σκληρούς και αυστηρούς (με τους άλλους πάντα, ποτέ με τον εαυτό τους) πολιτικούς, ναι. Διαπλοκή άρρωστη που υγειώς όμως, ελέγχει και μεγαλουργεί ακόμα και επί όλων των κυβερνήσεων, ναι. Γερμανούς και άλλους ξένους που μας διατάζουν, μας υποτιμούν και μας καταστρέφουν, ναι. Ποιος όμως τους δίνει, το κλειδί της πόλης; Οι πολιτικοί μας, και μάλιστα, εν ονόματί μας. Είναι αλήθεια βέβαια ότι πια, η πλειονότητα των Ελλήνων, είναι πάσχουσα.
Δεν είναι η φτώχεια, το μόνο, κακό που μας βρήκε. Άλλωστε ούτε φτωχοί, ούτε αμόρφωτοι, ήσαν και είναι όσοι κατέστρεψαν την Ελλάδα. Πλουσιότατοι και μορφωμένοι, όλοι τους.

Το ότι είμαι κομμένος, αποκλεισμένος και τα τοιαύτα είναι ψέματα.
Εγώ, ονομαστικά και όταν κανείς δεν τολμούσε να μιλήσει, απέκλεισα και έκανα εχθρούς μου, το όλον Πασόκ, τους Σημίτη, Παπανδρέου και Βενιζέλο, μιλώντας καθαρά, ονομαστικά και ανοιχτά, εναντίον τους. Εξ’ ίσου καθαρά, μίλησα για το αίσχος Λαμπράκη και Μεγάρου, αλλά και Μπόμπολα και Mega. Επίσης για την απίστευτη διαπλοκή και έλεγχο που ασκούν τα αριστερά-σοσιαλιστικά κόμματα στον «πολιτισμό» μας. Ξέρετε πολλούς καλλιτέχνες, πανεπιστημιακούς και άλλους που να μην κλείνουν το ρήμα αριστερός, προοδευτικός κλπ, σε όλους τους τόνους και τις υποκλίσεις;
Όλα όσα ανωτέρω είπα, τι με κάνουν; δεξιό, φασίστα, βασιλικό, χουντικό; Αυτά είναι μερικά μόνον, από τα ονόματα που κατά καιρούς, μου αποδώσαν.
Ακούστε λοιπόν κι’ αυτό. Το «δεξιό» κόμμα της ΝΔ, είναι για μένα το πιο αποκρουστικό. Δεν υπάρχουν πιο πολιτιστικά και πολιτικά, δειλοί άνθρωποι. Θαυμάζουν και υποστηρίζουν ότι τους φτύνει και ταλαιπωρούν και περιθωριοποιούν, ότι τους βοηθάει, ή τους βλέπει με αγάπη. Έχουν το σύνδρομο, της πόρνης. Θέλουν δυστυχώς, τον νταβατζή τους. Και τον βρήκαν επιτέλους, στο πρόσωπο του Βενιζέλου, της Γεννηματά και των υπολοίπων «μαυρισμένων» προσφάτως από τους Έλληνες, πολιτικών. Εύχομαι σε όλους τους, καλές εισπράξεις, καλή διαπλοκή, καλά ψέματα προς όλους τους Έλληνες και καλές και βαθύτατες υποκλίσεις, προς τους ξένους. Να επιτέλους και μια ευχή προς πολιτικούς, που έχω την υποψία πως θα πιάσει! Ελπίζω, τα όσα σας είπα, να απάντησαν, στις περισσότερες ερωτήσεις σας. Αν συμφωνείτε μαζί μου, νάναι ευλογημένο, αν διαφωνείτε, νάναι ακόμη πιο ευλογημένο!

– Έχω και μία επισήμανση, προς τους πολιτικάντηδες που κατακλύζουν τα κανάλια και τους δημοσιογράφους, που εντολοδόχοι της εκάστοτε διαπλοκής τους, τους καλούν, για να τους φέρουν δήθεν με τις παιδαριώδεις και προσυνεννοημένες ερωτήσεις τους, σε δύσκολη θέση. Όχι καλοί μου κύριοι. Πολιτική, δεν είναι, η τέχνη του εφικτού. Είναι αντιθέτως, η τέχνη του ανέφικτου! Μην ακυρώνετε με τα μυαλά σας που δεν χωρούν την καθαρή σκέψη, όσα η χώρα αυτή, με θυσίες, παλληκάρια και αίμα, αιώνες τώρα, απέδειξε. Αν εσείς δεν έχετε τα απαιτούμενα «μπιπ», κάντε ενός λεπτού σιγή, για την σημερινή, κατάντια σας.»

πηγή