Έφτασε η ώρα για τον Προφητευόμενο Βασιλέα… Αυτόν που ο Χριστός έχει επιλέξει.

Ιωάννης Βατάτζης 1

«Ο εκ πενίας βασιλέας»

Το όνομα αυτού «Ιωάννης», πράος, φιλάνθρωπος και η λαλιά αυτού «ηδεία», μεγαλόψυχος, γενναίος, ήπιος και αγαθός, «άγιος τω Κυρίω», «αφομοιωμένος τω Θεώ τω Υψίστω», προορατικός φυλάττων πάσα θεοσέβειαν και προφητείαν, τροπαιούχος, άριστος.  (Ανωνύμου παράφραση)


Ιωάννης Βατάτζης 2
Περί της έλευσης του προφητευόμενου βασιλέα Ιωάννη ή εκείνου που ο Χριστός έχει επιλέξει να σηκώσει το βάρος της διάδοσης της Ορθοδοξίας, αλλά και της ανάστασης του ανθρώπου στις πλάτες του, αναφέρονται οι περισσότεροι των Αγίων Πατέρων και των προφητών.

Μαζί του, προείπε ο Ιωσήφ ο Βατοπεδινός, θα αναστήσει ο Χριστός τους βυζαντινούς και θα τους αναθέσει να κυβερνήσουν την Ελλάδα.

Δεν έδωσε το στίγμα του προφητευόμενου, όπως έκαναν άλλοι προφήτες οι οποίοι μάλιστα σκιαγράφησαν το προφίλ του. Απλά αναφέρθηκε στο έργο του δίνοντας προτεραιότητα στην αναλαμπή της ορθοδοξίας την οποία εκείνος θα επιφέρει και όχι στην έλευση του αντιχρίστου που ισχυρίστηκε ότι ακολουθεί μετά από την βασιλεία του προφητευόμενου.

Ο Λέων ο Σοφός διείσδυσε περισσότερο στα άδυτα του μυστηρίου που ακολουθεί τον «βασιλέα του Θεού» και τον προσδιόρισε ως έναν απλό θεοσεβούμενο πολίτη, πολύ πιστό και πρόθυμο να σηκώσει στις πλάτες του την ευθύνη της πραγμάτωσης του θεϊκού σχεδίου.

Προόρησε ότι θα ζήσει κάπου στην Ελλάδα και ότι θα είναι ένας φτωχός και άγνωστος οικογενειάρχης με σωματικό χαρακτηριστικό ένα εξόγκωμα του μεγάλου δακτύλου του δεξιού ποδιού.

Θα έχει ένα αυστηρό, αλλά ταυτόχρονα γλυκό ύφος, όπως εκείνο του Ιησού Χριστού.

Προείπε ότι θα αναδεχθεί στον ναό της Αγίας Σοφίας από άγγελο του Θεού όταν ο ΓΠΠ θα βρίσκεται σε εξέλιξη, την τρίτη ημέρα της σύγκρουσης των δυο «ορπήκων» (αγγλοαμερικάνων) με τη Ρωσία, στην Πόλη.

Θα κυριαρχήσει όλων των στρατών της γης καταστρέφοντας τις πολεμικές μηχανές και τους στόλους τους.

Τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος θα του δώσουν τη δυνατότητα επικαλούμενος την Αγία Τριάδα να κάνει θαύματα και να ανακουφίσει υλικά και πνευματικά τους ανθρώπους.

«Κάμνουν τους καρπούς αυτής …», αναφέρει ο Χριστός, εννοώντας τους καρπούς της βασιλείας του, αυτό που ο Πατροκοσμάς περιέγραψε τόσο παραστατικά και αισιόδοξα:
«οι φτωχοί θα γίνουν πλούσιοι και οι πλούσιοι άρχοντες»,
«θα ζήσει ο λύκος με το αρνί»,
«θα τρώνε οι άνθρωποι με χρυσά κουτάλια», επιβεβαιώνοντας τον Λέοντα τον Σοφό που προόρησε ότι όλος ο πλούτος της γης θα έρθει στα χέρια του προφητευόμενου βασιλέα.

Η διαχείριση του θα γίνει δίκαια και όλοι θα γευτούν τους καρπούς της Θείας ευλογίας του.

Αναφορά στην ύπαρξη και δράση του προφητευόμενου βασιλέα παρατηρούμε και στην Αποκάλυψη:
«Εν δικαιοσύνη κρίνει και πολέμει» … «και πατάσσει τα έθνη και» … «ποιμάνει αυτούς εν ράβδω σιδηρά» (Αποκ. ιθ, 11-15).

Θα βγει, λέει ο Ιωάννης, δίστομος ρομφαία από το στόμα του και θα κατακάψει τα στρατεύματα των ασεβών.

Σε αυτή τη σκηνή της Αποκάλυψης περιγράφεται η δράση του προφητευόμενου στρατιώτη του Χριστού ο οποίος θα ενεργήσει για τη δόξα του Θεού, επικαλούμενος το όνομα της Αγίας Τριάδος.

Η επίκληση και η προσευχή προς τον Θεό που θα εξέλθει από το στόμα του παρουσιάζεται με κοφτερή και δίστομη ρομφαία η οποία θα κατακάψει εν ριπή οφθαλμού τους ασεβείς.

Όλα αυτά ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός προόρησε ότι θα γίνουν στον μεσασμό του 8ου αιώνα, τον οποίο ήδη προσπεράσαμε κατά 21 χρόνια, αφού κάθε προφητικός αιώνας αντιστοιχεί σε χίλια χρόνια και ο όγδοος περιλαμβάνει την περίοδο από το 1492 μ.Χ. μέχρι το 2492 μ.Χ. !!!

«Και κηρυχθήσεται τούτο το ευαγγέλιο της Βασιλείας εν όλη τη οικούμενη εις μαρτύριον πάσι τοις έθνεσι και τότε ήξει το τέλος» (Ματθ. κδ 14).

Θα κηρυχθεί το ευαγγέλιο της Βασιλείας του Θεού σε όλη την οικουμένη, αυτό είναι το έργο που θα αναλάβει ο προφητευμένος βασιλέας, για να υπάρχει μαρτυρία πίστης στον Τριαδικό Θεό από ανθρώπους όλων των εθνών και μετά ακολουθούν αντίχριστος και η Β’ Παρουσία σύμφωνα με τον Βατοπεδινό, τον Άγιο Γεώργιο τον Χοζεβίτη και πολλούς άλλους προφήτες !!!

Η δράση του προφητευόμενου βασιλέα δεν θα περιοριστεί εντός συγκεκριμένων ορίων, ούτε θα ανακοπεί περνώντας τα υφιστάμενα σύνορα.

Δεν θα βρεθεί κανείς να τον εμποδίσει αφού η ανθρωπότητα θα μετράει τις πληγές της μη μπορώντας να προβάλει αντιδράσεις.

Το δύσκολο μεσοδιάστημα του πολέμου θα παρέλθει και οι εναπομείναντες θα έχουν υποστεί όλες τις ελλείψεις και κακουχίες που το κακό θα επιφέρει σε όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου.

Κανένα κράτος, καμία πατρίδα, δεν θα έχει να καυχηθεί ότι δεν έπεσε θύμα του «γενικού πολέμου» που θα ακολουθήσει τον πρώιμο οικονομικό, μετά τον οποίο οι συναλλαγές θα παύσουν να λειτουργούν με τη σημερινή μορφή.

Περισσότερο ανταλλαγές θα λέγονται, αφού οι τράπεζες θα πτωχεύσουν απελευθερώνοντας τους δέσμιους δανειολήπτες.

Οι χώρες θα διαλυθούν, ενώ τα ανθρώπινα κεκτημένα θα πάψουν.

Θα σταματήσει η λειτουργία των «κρατών αδίκου» και οι πολίτες θα ελευθερωθούν από τις δεσμεύσεις και τους φόρους.

Κάθε αποτέλεσμα βίας, απάτης, δόλου, προδοσίας, θα παύσει, ενώ οι πρωταίτιοι θα υποστούν την ανάλογη τιμωρία που από Θείο θέλημα θα είναι πολύ αυστηρή.

Ο χρυσός και όλες οι υπόλοιπες κοσμικές αξίες θα δώσουν τη θέση τους σε άλλες ανεκτίμητες, διαχρονικές, όπως αυτές προσφέρονται δωρεάν και απλόχερα από τον Ιησού Χριστό.

Το πνεύμα και η ψύχη θα απογειώνουν τις καρδιακές προτιμήσεις και θα γαληνεύουν το νου.

Το αίσθημα της ελευθερίας που θα είναι το πρώτο σημαντικό δώρο – απόρροια του πολέμου, θα έχει τόση μεγάλη σημασία ώστε οι υλικές ανάγκες να βρεθούν σε δεύτερη μοίρα.

«Έλειψε η λευτεριά, έλειψε η ανθρωπιά, πολύ καιρό στους ανθρώπους και ο Χριστός δεν άντεξε …», είναι τα λόγια γέροντα ασκητή που η διορατικότητά του ξεδίπλωσε σε μια αόρατη οθόνη το πέρασμα από την σκλαβιά στην ελευθερία, από την απότομη προσγείωση του κοσμικού ρόλου των υλικών κατακτήσεων, στην απογείωση της ψυχής και της πίστης στον Χριστό.

Όλα θα τον θυμίζουν, όλα θα τον παριστούν, όλα θα τον εξυμνούν.

Το κρίσιμο όμως μεσοδιάστημα του πολέμου είναι το μάθημα που σαν μετεξεταστέοι θα κληθούμε να δώσουμε, από το αποτέλεσμα του οποίου θα κριθεί η είσοδός μας στην «εν Χριστώ» κοινότητα.

Μετά την πρώτη βόμβα που θα πέσει στο Ιράν και η οποία θα σηματοδοτήσει την έναρξη του ΓΠΠ, όλα θα τρέχουν με ανεξέλεγκτους ρυθμούς.

Οι γνώριμες μορφές κοινωνιών θα υπολειτουργούν ή θα πάψουν οριστικά, ενώ η αναρχία και το χάος θα κυριαρχήσουν σε όλο τον πλανήτη.

Οι οικονομίες θα διαλυθούν και η ανεργία θα κυριαρχήσει.

Οι σύγχρονοι τρόποι επικοινωνίας θα πάψουν και η απομόνωση θα κυριαρχήσει: «θα έρθει στιγμή που δεν θα μαθαίνετε τίποτα», προόρησε ο Πατροκοσμάς.

Το πετρέλαιο θα δεσμευτεί από το κράτος και οι μετακινήσεις θα περιοριστούν μέχρι που κάποια στιγμή θα δικαιωθεί η Αγία Ματρώνα, η ρωσίδα αγία που προόρησε ότι:
«θα ξυπνήσετε ένα πρωί και θα οργώνετε το χωράφι με τον τρόπο που το όργωναν οι παππούδες σας».

Οι συγκρούσεις των κρατών θα διαδοθούν περαιτέρω και εκείνα που δεν θα μετέχουν, δεν θα προσεύχονται να σταματήσει ο πόλεμος και να κολοβωθούν οι ημέρες των δεινών, αλλά θα επιζητούν εκδίκηση και αποκατάσταση της πάλαι ποτέ κοσμικής ζωής των ανέσεων, των παθών και των υλικών απολαύσεων.

Τότε που οι συγκρούσεις θα εξαπλώνονται και η συμμετοχή των χωρών στον πόλεμο θα αυξάνεται, θα έρθει εκείνος που ο Ιησούς θα του εμπιστευθεί το μέλλον της ανθρωπότητας, την αποκατάσταση και διάδοση της ορθοδοξίας, μέσω της οποίας θα αναπτερωθούν οι ελπίδες για να ζήσει ο άνθρωπος με αγάπη, ελπίδα και πίστη !!!

Το έργο του προφητευόμενου Βασιλέα είναι τριπλό

Επιγραμματικά θα αναλάβει σαν άξιος στρατιώτης και επιτετραμμένος του Χριστού: πρώτον την επιβολή δίκαιης κρίσης, δεύτερον ανοικοδόμηση και τρίτον την κήρυξη του Ευαγγελίου σε όλη τη γη.

Ο πιστός βασιλέας παραβάλλεται προς τον Μ. Κωνσταντίνο (Μακρυγιάννη ενθ’ ανωτ. Σελ.207) και το θεάρεστο έργο του προς το ευσεβές εκείνου το οποίον και υπερβάλλει (Λέοντος Σοφού, σελ.107, 1149).

Ο Μ. Κωνσταντίνος βασίλευσε στην τότε οικουμένη μετά τους διωγμούς της νέας Βαβυλώνας Ρώμης κατά της εκκλησίας.

Ο Ιωάννης θα βασιλεύσει σε όλη την οικουμένη μετά την καταστροφή της Βαβυλώνας της μεγάλης.

Ο Αυτοκράτορας Κωνσταντίνος ειρήνευσε τους τότε λαούς, ο Ιωάννης θα ειρηνεύσει όλους τους λαούς της γης.

Ο Κωνσταντίνος έκτισε την Κωνσταντινούπολη, ο Ιωάννης θα την ανακαινίσει.

Ο Μ. Κωνσταντίνος συγκάλεσε την Α’ Οικουμενική Σύνοδο, ο Ιωάννης θα συγκροτήσει την τελευταία, δηλαδή την Η’ Οικουμενική.

Ο Κωνσταντίνος ανακήρυξε την Ορθόδοξη Εκκλησία ελεύθερη επίσημη θρησκεία, ο Ιωάννης θα επιβάλλει δικαίως την Ορθοδοξία και θα την διαδώσει ιεραποστολικά σε όλα τα έθνη.

Θα τιμωρήσει την ασέβεια και θα εγκαθιδρύσει επίγεια βασιλεία θεάρεστη, σε τύπο της προσεχούς γενικής κρίσης και της αιωνίας Βασιλείας των ουρανών, της Δευτέρας Παρουσίας του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.

Ο βασιλέας αυτός θα λάμψει «ως ήλιος» (Αποκ. ι’1), θα ευαγγελιστεί σε «παν έθνος και φυλήν και γλώσσαν και λαόν το αιώνιον ευαγγέλιον του Χριστού και ούτω θα φωτιστεί η γη εκ της δόξης αυτού» (Αποκ. ιη’1).

anargyros61

πηγή